MOEITELOOS

Met een prachtige bos bloemen in de hand stond ze voor mijn deur. Om samen met me te vieren dat het haar heel goed gaat. Ze heeft een aanstelling gekregen als directeur. Waar ze zich over verwondert en waar ze het meest van geniet, is dat het zo moeiteloos gaat. “Wie heeft dit ooit gedacht? Ten eerste dat ik ooit deze functie zou krijgen en ten tweede dat ik er zo van geniet en me zo weinig druk maak om van alles en nog wat.” Ik moedig haar aan om nog meer te vertellen en om dit belangwekkende geluksmoment voluit te vieren. Ik zeg haar hoe belangrijk het ook voor mij is om deelgenoot te zijn van dit prachtig moment. Dat we in een cultuur leven waar we meer aandacht krijgen -of zelf meer aandacht nemen- voor datgene wat minder goed gaat. En dat het zo'n groot cadeau is als iemand speciaal naar me toe komt om dit met me te delen.

We staan stil bij wat moeiteloos betekent. Het is niet dat er geen problemen zijn en zij in een ideale organisatie terecht gekomen is. Er is werkdruk, genoeg projecten die goed en op tijd gedaan moeten worden. Genoeg moeilijke beslissingen die genomen moeten worden. Net als op alle andere werkplekken. Het moeiteloze blijkt het effect van een bewustzijnsproces waardoor ze in staat is om vanuit haar midden - haar essentie en haar bestuurskracht - te handelen. En dat is niet moeiteloos. Het is zelfs een kunst om bij een moeilijke uitdaging van het leven je bestuurskracht te behouden.

Lukt het je wel dan is het gevolg daarvan dat je midden in de storm van het leven toch in je comfortzone kan blijven. Er is een mooie uitdrukking voor deze staat van zijn (Sara Lee): “Nestel je in je bestaan en ontspan…” Als een vogel in haar nest of een vos in zijn hol. Je voelt geborgenheid in je eigen bestaan, waar in je kunt ontspannen en de wereld tegemoet kunt treden. Ook de moeilijke gesprekken.

“Mensen werken graag met me. Ik moest een klus klaren waarvoor ik anderen nodig had. Ik stuurde een mail en ik kreeg tien positieve reacties. Ik voel de ontspanning waardoor het lijkt alsof ik uit de lucht pluk welke vragen ik moet stellen, welke beslissingen ik moet nemen”. Maar het is natuurlijk niet uit de lucht plukken, want daarin zit het niet. Het zit in je eigen vastberadenheid, je eigen overzicht, daadkracht. Intuïtief en helder wetend. In contact met haar Zelf en daardoor met anderen die ze daar tegenkomt.

Hoe meer ze als directeur ontspant, hoe meer de organisatie zich ontspant. Zelfs de klanten merken het op.

Sinds deze ontmoeting vier dagen geleden glunder ik als ik aan deze ontmoeting denk.

Door: May Ing Tan

www.essentiecoaching.nl
www.essentiecoachinginbedrijf.nl

Polariteiten

Polariteiten, ik vind het een heerlijk onderwerp om mee te werken, omdat het er allemaal zoveel lichter van wordt. Als we niet uitkijken leven we allemaal in een universum vol 'waarheden' over onszelf. Dat we daadkrachtig zijn, of lief. Dat we niet goed kunnen sporten of heel muzikaal zijn. Kwalificaties waarin je bent gaan geloven. Nu is er niet zoveel mis met veel van die kwalificaties, die geven kracht en zelfvertrouwen en het vermogen om dingen tot stand te brengen in de wereld. Maar ze zijn vaak wel eenzijdig en dat leidt ertoe dat het op enig moment gaat 'schuren'. Want je mag dan daadkrachtig zijn, het is in je werk soms ook nodig om in staat te zijn tot 'niet doen', tot luisteren, afwegen, verduren, om er maar een paar te noemen. En klopt het wel dat je niet goed kunt sporten of is dat ooit tegen je gezegd en ben je erin gaan geloven? Zoiets wordt al gauw een self-fulfilling prophesy. 

In het werken met polariteiten eigen je jezelf ook die andere kant weer toe. Zo komt er nieuw potentieel tot je beschikking waar je lang geen weet van had. Je beweegt van óf-óf naar én-én. Dat gaat soms gepaard met verdriet omdat je zo lang in een (te) krap jasje geleefd hebt. Maar als je daardoorheen gaat komt er ruimte, ruimte voor een vergeten deel van jezelf dat voortaan ook weer mag worden aangeboord.

Een polariteit in onszelf is die van de mannelijke kracht (bezien als de uitgaande beweging) en de vrouwelijke kracht (de ontvankelijke beweging) in onszelf. Door opvoeding, beeldvorming, cultuur en levenservaringen in onze jeugd heeft zich daarin bij ieder van alles vastgezet. En dat is zonde want we hebben beide krachten hard nodig in ons leven en werk. In de workshop Balans vinden in leven, werk en relatie bieden we je de gelegenheid om deze polariteit in jezelf te onderzoeken en daar een beweging in te maken. Het blijkt een prachtig thema, dat zich vaak heel anders in ons heeft gevormd dan we van te voren denken. We zijn complexe wezens, dat blijkt ook hier weer. Op zo'n dag laat zich iets zien waar je mee verder kunt; veelal een opening voor verder onderzoek en ontwikkeling. 

Door: Cornalien Stolker

www.essentiecoaching.nl
www.essentiecoachinginbedrijf.nl

De werkelijkheid kent veel gelaagdheid.

Hier ben ik de laatste weken persoonlijk mee bezig geweest. De situatie in de wereld roept mij opnieuw wakker  voor de verschillende visies en gezichtspunten over wat er gaande is in onze wereld.

Ik moet bekennen dat ik maar een oppervlakkige kennis heb over de geschiedenis van na de tweede wereldoorlog. Voor een groot gedeelte ben ik er zelf bij geweest, maar ik heb niet echt vat op de machtsverhoudingen in onze wereld.  Dus lees ik de laatste tijd gretig alle berichtgevingen vanuit verschillende totaal tegenovergestelde kanten.

Ik heb deze winter ervaren hoe je zelf je celgeheugen kunt ontlasten en de oude beklemmende beelden in een ander licht gaat zien. Achteraf kan ik zien dat ik wat betreft macht en angst in een onbewuste tunnelvisie zat.  Ik ging met mijn kinderen op reis naar mijn geliefde Indonesië. De weken voor vertrek voelde ik dat mijn angst en ongerustheid steeds groter werden. Vertwijfeld vroeg ik me af waarom we in hemelsnaam in deze tijd zo’n reis gaan maken. Vliegen is niet meer vanzelfsprekend, een ramp is zo voltrokken. 

Op de dag van vertrek ging ik toch en kwam ik aan op Schiphol. Enorme aantallen mensen van allerlei nationaliteiten zijn op reis. Er wordt gelachen, mensen zijn relaxed, hebben er zin in en zo te zien zijn ze niet zo bang. Het was alsof mijn visie breder werd. Ik voelde vertrouwen en hoop, en een begin van creativiteit vol avontuur. Ik besefte plotsklaps dat ik in een tunnelvisie zat. Ik had mezelf totaal laten overheersen door mijn angst.

Zo ken ik ook in mijn leven een ondergrond van onveiligheid. En ja, ik heb er op allerlei manieren aan gewerkt in verschillende vormen van persoonlijke ontwikkeling. Ik wist inmiddels de onveiligheid als een gegeven in mijn leven te omvatten. Onveilig door een oorlogsverleden en mijn vluchtelingachtergrond vol overheersing en onderdrukking. De rest onveiligheid mag er zijn en ik heb ermee leren leven. Afgelopen maand kwam ik er achter dat dit natuurlijk ook gebaseerd was op zo’n tunnelvisie. Ik ging terug naar de stad waar ik geboren ben. Waar ik 10 jaar geleden ook was en waar ik, als ik daar rond liep, een ondergrond van angst voelde. Dit keer ging het echter anders. De avond dat we aan kwamen werden we door familie welkom geheten. Heel hartverwarmend. De dag daarna zou er een feest voor ons worden gehouden. Maar mijn lichaam dat al die angst zolang had bewaard in alle cellen, had er genoeg van. Ik werd ziek. Het leek alsof ik door een enorm loslaatproces ging. Het was meer dan een reizigersdiarree, voelde ik. Ik mocht, nu ook in mijn lichaam, de overheersing en de herinnering aan vroegere angst loslaten.

Een week later liep ik op het strand, waar mijn kindervoeten ook hebben gelopen. Ik was zo blij als een kind en voelde me vrij. Ik besefte dat ik contact had met de mensen waar ik bang voor was geweest. Ik lachte met ze, at met ze, praatte met ze. Ik liet ze toe in mijn leven. Door die verbinding verdween mijn af gescheidenheid en  mijn oude kijk op het leven daar. Mijn oude kijk van het bange meisje in mij. Ik was niet meer bang.

Mijn persoonlijke ervaringen doen me vragen stellen over onze wereld. Met alles wat er gebeurt heb ik te maken. Hoe draag ik bij aan het afbreken van de tunnelvisies in de wereld? Welke eenzijdige kijk heb ik ten aanzien van de wereld waarin wij leven? Door welke angst word ik bepaald?  Ik vraag me af in welk on-bewustzijn ik verkeer? Welke verantwoordelijkheid heb ik? Neem ik die of sluit ik bewust mijn ogen? Ik weet inmiddels dat de werkelijkheid veel gelaagdheid kent. Ik wil er zo graag voor open staan!

Door: May Ing Tan

www.essentiecoaching.nl
www.essentiecoachinginbedrijf.nl